Ostatni raz u fryzjera byłam na samym początku stycznia. 12 godzin później ruszałam na porodówkę i pomna tego, że później to długo nie pójdę chciałam obciąć włosy.

Ma być kwieciście (to w końcu marsz kobiet)
I dobrze by było coś czerwonego (to w końcu ruch lewacki) :))
W klapę wpięłam kwieciste przypinki Cath Kidston, a na szyję szal w kwiaty.
To małe co mi się przewala przez ręce to Kobe Bryant.
Pamiętacie "Świat wg Garpa"? Matka bohatera też była feministką i ciągała syna po wiecach… ;))

Nie mogę powiedzieć, że czegoś mi brakuje. Fakt, z trójką wyprawa do galerii handlowej to raczej samobójstwo, ale w sumie nie czuję, że nie mogę bez tego żyć. Mówimy oczywiście o takiej prawdziwej galerii z co najmniej dwoma piętrami sklepów i food courtem na trzecim lub w podziemiach, a nie szeregu sklepów przy spożywczym markecie.
Niestety tylko w takich miejscach bywa Zara. A tam właśnie Carlos postanowił sobie kupić kolejny gajer…

Początki nie były złe. Lucy była w przedszkolu, Kobe Bryan kimał w chuście zawieszonej na moim "torsie", więc do ogarnięcia był tylko kwiatuszek Lilly… Błąd! Nigdy nie lekceważ przeciwnika! 😉 Trzylatka pół godzinny pobyt w sklepie Zara postanowiła spędzić leżąc na podłodze, kopiąc w lustro i bucząc, że chce do domu.  Potem zaś przeżyła fascynację schodami ruchomymi (rzeczywiście u nas na wsi takich nie ma) i kolejne 20 minut zeszło na jeżdżeniu w górę i w dół. W tym czasie Carlos przymierzył ze 4 gajery, a kolejne 4 mi pokazał w kontekście, że może ten?
Gdy doszło więc do mnie i że może ja coś chcę wydusiłam tylko: że "Chcę do domu!" Kobe grzał niemiłosiernie, ja byłam cała mokra i chociaż mignął mi z daleka zachęcający żakiet, nie miałam ochoty rozmotywać chusty by go przymierzyć.

Aaalee… dotarliśmy do domu, ochłonęłam i doszłam do wniosku, że po niego wrócę, bo może jest tego wart 😉 Dziś więc skoro świt, zebrałam się i na godzinę wyskoczyłam.

Był i czekał na mnie. Granatowy z podszewką w paski, świetny z podwiniętymi rękawami. Będzie idealny na lato. Był też biały i czarny, ale ten wydawał mi się najpotrzebniejszy 🙂  Zobaczycie go w licznych wiosennych odsłonach! 😉

Ach no i na męskim chwyciłam w biegu kaszkiet w kwiatki. Też się  przyda! (oba fotosy ze strony Zary) :D.

Jakoś tak nie mogłam się do tych Emu przekonać. Że w sumie to do czego ja mam je nosić, że to takie niby walonki i że raczej drogie…

No, ale marzły mi nogi w zimie, a znani mi posiadacze twierdzili, że grzeją.

W grudniu dziewczyny dostały quazi-emu pod choinkę. Znamy takiego Mikołaja 😉 który przynosi pannom bliźniacze stroje, co przy dwóch dziewczynkach zawsze wygląda nieźle. No, ale one też, chociaż wyglądały w nich świetnie, nie mogły się do nowych butów przekonać…

Usłyszałam kiedyś bardzo trafną opinię dlaczego zimowe wyprzedaże są kiepskie… Otóż wchodzisz do sklepu, gdzie kłębią się te szaro-burości i widzisz kolekcję wiosenną. I ona jest kilka długości ciekawsza!
Tym niemniej jednak, korzystając z tego, że Junior okazał się być osobnikiem nad wyraz bezproblemowym wyrwałam się na 45 minutowe zakupy do okolicznego malla.

Zaczęłam od Reserved: dwie bluzki w pasy (biała w ciemne i granatowa w białe)- będą idealne pod żakiety. Btw. wydłubałam je dzięki mojej mamuśce, która kupiła sobie takie same parę dni temu.
Potem było Orsay, gdzie były super żakiety w groszki, ale jako, że chwilowo nie potrzebuję, a to już wiosenna kolekcja była, to nie kupiłam.
Potem Etam, gdzie zaopatrzyłam się w spodnie od piżamy w matrioszki, idealne dla kobiety w połogu ;), fikuśne majtki i wyczesaną kosmetyczkę w groszki.
I zakończyłam na Camieu gdzie były bluzki podobne do tych jakie nosiłam całą ciążę (więc oczywiście ich nie kupiłam).

A potem nastąpiła zmiana warty z Carlosem, który w międzyczasie przejrzał stronę Zary i znalazł spodnie swoich marzeń… :))

Niezmiennie zdumiewa mnie prędkość dostaw zakupów z netowych sklepach z Wysp. We wtorek przeczytałam artykuł o Cath Kidston. Znalazłam jej www i przejrzałam tę ukwieconą stronę idealną dla miłośniczek folku jak ja 🙂
Potem przez dłuższą chwilę dokonywałam procesów decyzyjnych…
Następnie wykonałam kilka kliknięć i po 12 godzinach (czy wiecie, że dziś kurierzy też jeżdżą?!) otrzymałam przesyłkę.

Takie zakupy na spróbowanie marki:
Zawieszki do walizek, dwie parasolki (drugą nieobecną na foto dziewczyny już przejęły 😉 torebka i przypinki w kwiatki… Wszystko mi się podoba, chociaż hitem będzie chyba mini-parasolka 🙂 Super wydają mi też się np. etui na laptopy…

I tego nam wszystkim życzę w nadchodzącym 2011!!!
Żebyśmy zawsze niezależnie od środków, czasu i okoliczności, nawet gdy przygniata nas wielki brzuch, a portfel świeci pustkami 🙂 mogły realizować nasze stylistyczne i odzieżowe fantazje! 🙂

Pamiętacie noc wyprzedaży w outlecie obok, kiedy młody zarobił swoją pierwszą bluzę (w lewki bodajże…)? Weszłam też wtedy do Vero Mody. Wisiał  tam z metr naprawdę fajnych żakietów. w czerwoną kratkę… Gdy przymierzyłam stało się jasne, jak tam trafiły.
Rękawki były tak długie, że zakrywały mi całą dłoń! Ale, ale, ale… od czego ma się krawcową 😉 Cena była zachęcająca, więc odstałam swoje w mega-kolejce do kasy i nabyłam :)) Po debiucie pracowym czekał na swój dzień pod koniec grudnia.

Nie da się przejść Świąt bez kratki. Na trzy dni przynajmniej jednego kratkę założysz 🙂

• Mój żakiet – Vero Moda
• Jasno-szara spódnica ciążowa – Allegro.
• Ciemno-czerwony golf – Orsay
• Sukienki dziewczyn – Cubus

Getry to ta część garderoby, którą  bardzo lubię ,aczkolwiek to chyba niestety pole popisu głównie dla małych dziewczynek i nastolatek. Mi wiele lat temu getry robiła mama. Były w różnokolorowe pasy i podobno je lubiłam.

Dziewczynom kupuję. Znalazłam zdolną dziewczynę i co roku zamawiam u niej kolejne 4 pary… Rysuję jej wzory i ona je robi 🙂 Na ogół na jesieni, ale w tym roku zabrałam się za to z pierwszym śniegiem 🙂 Kolejne będą granatowe z bałwankiem, ciemno-zielone z gwiazdą lub motylkiem, jedne turkusowe z kwiatkami i klasyczna pasiasta tęcza.

Głównym odzieżowym problem w ciąży jest mimo wszystko nie brzuch i kilogramy a… nogi…

Łooo, matko, ta znowu o skutkach prokreacji
Obiecuję, że od Nowego Roku, będzie o czymś innym 🙂 Będzie o takich rzeczach jak nowa kurtka Sztywniary, albo apetycie na kocie okulary. Może rozwinę nawet temat lisów w stylu Dity 😉

Bo rosną i puchną. Hmmm…. No, nie każdemu.  Znam jeden przykład osoby, która ma małe stopy i w ciąży jej nie urosły, ale mi rosną. Przy Lucy rozmiar stopy z 37 doszedł do 40-stu. Potem spadło do 38-miu i nie sądzę by kiedyś były mniejsze. Chrząstki w stopach to taki element, który jest używany stale.

Dlatego jeszcze suchą jesienią poszłam kupić buty, które byłyby niekoniecznie w moim stylu, ale na tyle uniwersalne, że te 3 -4 miesiące w nich pochodzę.
Najbliżej mam CCC – cenowo sklep pasował, odległościowo też, więc weszłam z zamiarem zakupu.

Były. Idealne. Do kostki (wyższe nie mogły by być, bo łydki w ciąży puchną) i zamszowe.
Podeszłam do sprzedawczyni i zapytałam:

• Czy będą takie, tylko, że nie fiolet albo brąz, ale czarne?
• Nie… Niestety nie ma.
• A 40-stka?
• Będzie.
• Czy można je jakoś przyciemnić? Np. sprayem do zamszu?
• Można. Ale nie wiem jak to wyjdzie.
• Zaryzykuję 🙂 Ja na chwilę je potrzebuję :))

Wiem, wiem. Można było szukać dalej, ale drzemiący we mnie Adam Słodowy wykrzyknął: Super! Bierz je! Jest okazja zrobić nic z czegoś! 🙂

Etapy pracy po kolej:
1. Były sobie brązowe buty.

2. Pewnego razu spotkały czarny spray…

3. I stały się czarne jak ON…

Myślałam, że ich żywot zakończy się wraz z L4, ale jak spadły śniegi okazało się, że to jedyne w które się mieszczę. Dziś więc przeżyły wielki powrót. W połączeniu z getrami z H&M świetnie sprawdziły się na zimowym spacerze!