Zasadniczo, myślę, że wszystkie jesteśmy zgodne co do tego, że w ciąży lepiej wyglądać na będącą w ciąży, niż na taką, której się coś przytyło 😉 Dlatego też pojawiły się pasy ciążowe.
Bo nie ma wątpliwości, że brzuch, szczególnie  gdy  minęło już  lato, lepiej zasłonić. Zacytuję Wam Magdę S., która kiedyś opiniowała mi tekst o modzie w ciąży:

Normal
0
21

<!–
/* Style Definitions */
p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
{mso-style-parent:"";
margin:0cm;
margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:12.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}
@page Section1
{size:612.0pt 792.0pt;
margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt;
mso-header-margin:35.4pt;
mso-footer-margin:35.4pt;
mso-paper-source:0;}
div.Section1
{page:Section1;}
–>
Całą jej wypowiedź wkleję Wam kolejnym razem :))

Zagadka dla nie-dzieciowych: A co to tak w ogóle jest ten pas ciążowy? A to taki pasek materiału: nakładasz bluzkę, tę co WCZEŚNIEJ, a żeby brzuch nie wystawał łączysz
górę z dołem za pośrednictwem tego otóż pasa. I teraz możemy:

1. Albo kupić takie coś (nie jest to drogie, tylko po co?)
2. Zrobić
3. Lub użyć czegoś innego.

Ja wybrałam wariant II i III.
Zrobić można ze starego t-shirta, z którego ucięłyśmy rękawy, lub ramiączka (górę wsuwamy pod stanik), dół na zewnątrz.

Ze spódnicy rurki (u mnie takie coś zachowało się w głębinach szafy z okresu szkoły średniej). Kurtyna milczenia, że takie COŚ nosiłam 😉

Z bluzki tuby:

Lub z chusty.

Duże obawy może rodzić (cóż za piękny kalambur mi wyszedł 😉 wariant przeróbkowy I, że to się będzie strzępić, albo wyciągać w praniu, ale te bawełniane tkaniny z którymi mam do czynienia znoszą to rewelacyjnie :))

I teraz o samej stylizacji: skoncentrujmy się na tej t-shirtowej:

Pamiętam, że moja mama miała jasno-różową bluzę, chyba z jakimś misiem, co było tkaniną zdumiewającą w początkach ’80. Siadywałam jej na kolanach, głaskałam i podpytywałam: Dasz mi mamuś, tę bluzkę jak będę duża? Lutka odpowiadała enigmatycznie, że być może, ale lata mijają, stulecie, baa tysiąclecie się zmieniło, a bluzki ciągle nie dostałam 😉

O co chodzi w tej historii? O ulubiony strój domowy. Na to lato jest to sukienka w kwiaty i asymetryczny top, noszony przemiennie z górą od kostiumu. Ściągam po całym dniu temperatur jakie serwuje nam mutujący klimat i wrzucam do pralki, tak by najpóźniej po dniu, dwóch zwłoki znowu móc ją nałożyć. Zapas na brzuchu czyni ją dodatkowo wskazaną ;))

Tym razem urósł mi tyłek. W ciąży z Lucy był to brzuch (stąd te pytania nieznajomych na ulicy, że to chyba bliźniaczki będą), w ciąży z Lilly biust, a tym razem tyłek.
Jakoś nie przyszło mi do głowy, że uderzy z tamtej strony 😉 Ale po czekoladkowej diecie można się było tego spodziewać… Początkowo zwalałam to, że przestałam się we wszystko mieścić w rosnący brzuch. Mięśnie nie są już takie jak dawniej, więc szybko rośnie. Lampa ostrzegawcza zapaliła mi się, gdy Carlos nie chciał ze mną zejść z Sycyliskiej plaży:

• Nałóż spódnicę.
• Nałożyłam koszulkę.
• Nałóż dół.
• Ale mam kostium.
• Masz też wielki tyłek.
• Nieprawda.
• Prawda. Nie widzisz tego, więc muszę Ci powiedzieć.

Odpadło kompletowanie garderoby ciążowej w Terranovej. Trafiłam tam na jedne spodenki w rozmiarze XL. Cała reszta nie wchodziła w grę. Zresztą znacie ten dowcip o tym, że w pierwszej ciąży kobieta leci do sklepu po kilka par spodni z pasem zaraz jak zobaczy dwie kreski,  w drugiej sprawdza w co z poprzedniej się jeszcze nadaje, a w trzeciej wyciąga z szafy spodnie męża? Coś w tym jest. Po Lilly zostało mi z 7 staników ciążowych i choć są wyjątkowo mało urodziwe to jedyne jaką są teraz dla mnie wygodne. No i muszę sobie kupić kilka par majtek. Ale to w supermakecie, bo przecież nie zamierzam w rozmiarze 42 jeszcze kiedyś chodzić 🙂 Albo lepiej wyślę Carlosa to sklepu z bielizną po majtaski w tym rozmiarze. On co prawda nie z tych rumieniących się, ale tym razem pewnie spłonie ;)))

I żeby nie było tak, że zupełnie bez stylizacji kompozycja własna Lucy. Pod tytułem: Dodatki są ważne. Tym razem postawiłam na żółte. Mamy więc żółte crocsy, żółtą gumkę do włosów jako bransoletkę i żółtą papierową torebkę (z magnesami na lodówkę ;))

Moja fascynacja Włochami zaczęła się jakoś 10 lat temu. To były takie
niebieskie wakacje. Miałam pomalowane paznokcie na niebiesko, które w wodzie wyglądały na jeszcze bardziej niebieskie (a to zwykły Inglot był) na listach
włoskich królował Blue śpiewany przez Eiffle 65 (btw. u nas to wjechało
pół roku później jako hit karnawału), Rino miał oczy w niepasującym do Włochów i południa niebieskim kolorze, w sklepach pojawiły się błękity, a ja
odkryłam moją ulubioną włoską markę. Blue Sand. Spotkać je można głównie
na północy. Mediolan i Florencja. Plus oczywiście też Rzym. Na Sycylii były
tylko dwa punkty… Wchodzę i wychodzę z torbami. Dosłownie i w
przenośni 🙂
Tym razem wyniosłam dwie prawie identyczne bluzki (jedwab  70%+bawełna). Fason ten sam, ale
jedna granatowa, a druga biała. Plus granatowe płócienne spodnie. Buty
czekały na mnie w sklepie obok.

• Mamo, mogę zrobić sobie z Tobą zdjęcie?
• Możesz, ale Cię wytnę, bo jesteś golas.
• Ale dlaczego?
• Bo to na szafę zdjęcie. 🙂

Chodziły za mną co najmniej od roku… Mierzyłam, oglądałam i nie mogłam tego chwycić. Za luźne, za szerokie, zniekształcające… Jak zobaczyłam te to chwyciło. Plus kosztowały nie mało, więc wiedziałam, że jak kupię to na pewno założę. 😉 BINGO!  Dziś założyłam!
Kolor: Ciemno-zielone, więc góra biała była najneutralniejsza! 🙂

Są z fajnego, lejącego się materiału, który na dodatek się nieco błyszczy. Reszta stroju (oprócz butów) była wiec matowa. Btw. spodnie mają małe suwaki od środka na długość łydki, dzięki czemu dolną cześć nogi mocno opinają.

No i całość razem z marynarką (o, której Wam opowiem innym razem 😉 wyglądała tak:

Całość biżuterii to wielki wisior w kształcie serca z krzemienia pasiastego – gift od męża za Lilly Rose :))

Ubrania mam w dwóch miejscach. W szafce w sypialni i w kufrze na poddaszu. Plus w połowie dość mocno ściśnietej szafy wieszakowej. Mam nadzieję, że plan budowy szafo-garderoby, który przewija się w planach na nowy rok conajmniej od lat trzech uda się zrealizować na jesieni. Na razie jednak 2x w roku kursuję z tymi ubraniami. Wczoraj wyniosłam do kufra swetry, sukienki wełniane, spodnie, golfy i grubsze spódnice. Zniosłam letnie sukienki, spodenki i spódnice. Nie jest to do końca złe. Za każdym razem dokonuję przeglądu tego co jest.

Do włoskich sklepów nie trzeba przekonywać nikogo 🙂 Ja je uwielbiam. Całkowicie i absolutnie. Mam kilka ulubionych marek, do sklepów których zawsze wchodzę i groszy kilka zostawiam 🙂 "Owoce" właśnie zakończonej tygodniowej przygody pokażę później. Na razie kilka ciuchowych ujęć 😉
Primo – moja ulubiona wystawa w Trapani (północny zachód wyspy): Prestigiamo Club 🙂 Proszę jakie to proste, żeby z manekinów ustawić scenkę pokusy ;))

Bluzka – Zara
Bliźniak- Mango
Spódnica- Gap
Klapki- Inblu
Kapelusz-Auchan 😉

Różowy sweterek: włoska Terranowa

Z włoską Terranową ciekawa sprawa. Jest dużo większa niż to co u nas obserwujemy i przypomina tam trochę nasz Reserved. Ma wielkie dwupiętrowe megastory z naprawdę fajnymi ubrankami w stylu Benettono-podobnym.

I są super! W kwiatki, albo gładkie. Coś a’la wędrowny Cygan, albo  Sherwoodzki myśliwy 😉 Kosztują tyle co wszystko w Auchanie, a są świetne. Miałam ochotę na coś nie z mega rondem (w odróżnieniu od lat wcześniejszych). Pierwszy raz zabaczyłam je jak wpadłam po folię i wałki (remont w trakcie) i jakieś dziewczyny je mierzyły. Parę dni później poszłam tam specjalnie po NIE…

Kupiłam dwa 🙂 Ale zastanawiam się nad kolejnym. Trzeci na razie kupił sobie Carlos 😉 W H&M-ie. Też są nice, chociaż zdecydowanie męskie!

Dziś bluzka. Ma rewelacyjny kolor i super kwadratowy dekolt. Ma też fajne rękawki z falbanką, ale je zobaczycie jak zrobi się trochę cieplej. Nie do końca mi się podoba połączenie kolorystyczne z ciemno-zielonymi spodniami, ale bardzo chciałam założyć do niej "wojskowy" żakiet z kwiatki, a on z kolei pasował mi do spodni.

Wykorzystałam więc, że w pochmurny dzień nikt odcieniom za bardzo się przyglądać nie będzie! 🙂