Dzień bikini

• Weszłam do Calzedonii kupić dziewczynom kostiumy na przyszły rok i zobaczyłam, że jest też wyprzedaż męskich kąpielówek.
• Kupiłaś mi?
• Tak. Babka powiedziała, że nie chyba nie mieli nigdy aż tak ich przecenionych.
• Jakie kupiłaś?
• Białe.
• Białe?!?!? Po co mi białe kąpielówki?!!?
• Wyobraziłam sobie, że będą pasowały do jachtu.
• ALE JA NIE MAM JACHTU!!!
• Zawsze możesz mieć…
• Białe to nie mój styl!
• Były też granatowe. Możesz sobie kupić jeszcze jedną parę…

Dawno temu wymyśliłam sobie dzień bikini. Nie pamiętam już kiedy on wypadał: czy to był listopad, czy luty… Ale chodziło o to, że w jeden z tych ponurych, chłodnych dni nakładałam pod spód kostium kąpielowy. Taki promyk słońca na niepogodę. Dziś dzień bikini wypada mi na początku września. W sklepach można upolować jakąś ciekawą powakacyjną resztkę (dla mnie już nic nie ma, ale w dziecinnych jeszcze sporo jest), a w bieliźnianych netowych sklepach pojawiają się nowe kolekcje kostiumów.

Kostiumów nowych jest trzy. Najpierw kupiłam dwa – po jednym dla każdej. „Brazylijskie owoce” i „jeansowe kwiatki”, ale Lucy uznała, że jej się nie podobają 🙂 Pojechała więc z Carlosem i dokupiła sobie błękitny. ON kupił sobie GRANATOWE kąpielówki :)))

Tym samym mi doszły… męskie białe kąpielówki. Mierzyłam je z wyszywaną górą Cuzco i wygląda to naprawdę nieźle! ;))

Poprzednich kostiumów dziewczyn nie wywalam. Te trójkąciki materiału są takie rozkoszne, że niech zostaną. Zresztą może kiedyś któraś… zechce sobie zrobić drogę do własnej sypialni wyłożoną ramkami z wszystkimi swoimi bikini?  Od najmniejszego do teraz? ;))